تبليغاتX
عشاق المهدی عج

عشاق المهدی عج

شهرزیبا _ ابتدای شهران_بعد از میدان الغدیر _ پشت شهرک شهدا _حسینیه عشاق المهدی یادگاران شهدا

التماس دعا

حلول فطر، زیبایی اطاعت را به تصویر می کشد و شهود عاشقان بی قراررا . فطر عید مشتاقان است . آنان که درطلب رضایت دوست سربرآستان اوساییدند ونام او را برآسمان جان خود حک کردند . مسلمانان روزه دار پس ازیک ماه امساک وتلاش بیشتر درجهت طلب رضایت دوست ، درنخستین روزماه شوال اجروپاداش خود را ازخداوند مى‏طلبند.
+ نوشته شده در  پنجشنبه دوازدهم آبان 1384ساعت 9:0  توسط هیئت  | 

بسمه تعالي

 

سجاده گشته رنگين

    محراب کوفه امشب در موج خون نشسته

    يا عرش کبريا را سقف و ستون شکسته

    سجاده گشته رنگين از خون سرور دين

    يا خاتم النبيين، يا خاتم النبيين

    از تيغ کينه امشب فرقي دو نيم گرديد

    رفت آن يتيم پرور، عالم يتيم گرديد

     ديگر نواي تکبير از کوفه بر نيامد

     نان آور يتيمان ديگر ز در نيامد

    غمخوار دردمندان امشب شهيد گرديد

    امشب جهان ز فيض حق نااميد گرديد

    تنها نه خون به محراب از فرق مرتضي ريخت 

    امشب شرنگ بيداد در کام مجتبي ريخت

    امشب به کوفه بذر کفر و ضلال کِشتند

    مرغان کربلا را امشب به خون کشيدند

    تيغ نفاق امشب بر فرق وحدت آمد

    امشب به نام سجاد خط اسارت آمد

    امشب به محو خادم، خائن دلير گرديد

    آري برادر امشب زينب اسير گرديد

    باب عدالت امشب مسدود شد بر انسان

    امشب بناي وحدت در کوفه گشت ويران

    امشب جهان ز فيض حق نااميد گرديد 

    امشب بنام قرآن، قرآن شهيد گرديد

    سجاده گشته رنگين از خون سرور دين

    يا خاتم النبيين، يا خاتم النبيين

                                                          "حميد سبزواري"

 

 

 

 راز محبوبيت علي عليه السلام

 مردم دوستي علي (ع) و علي دوستي مردم، يکديگر را تصديق مي کنند و نشان مي دهند که بزرگ، کسي است که دوستدار نيکي باشد و در راه آن شهيد شود. علي (ع) همان شهيد بزرگوار است.

در ميان انسانها، خوبي هاي بسيار سراغ داريم که مورد توجه و علاقه آنها هستند، هر گاه به خير و نيکي ستمي برسد، در واقع به همه انسانها ستم شده است و هر گاه خير و نيکي مورد تعظيم قرار گيرد همه انسانها مورد تعظيم قرار گرفته اند.

اگر صفحات تاريخ را بررسي کنيد. اين حقيقت مسلم را مي يابيد که در ميان شخصيت هاي بزرگ، کمتر کسي را مي توان يافت که همانند علي بن ابي طالب (ع) مورد علاقه و محبت و تعظيم و تجليل و حمايت انسانها قرار گرفته باشد و حوادث و وقايع زندگي او، اين چنين مورد توجه قرار بگيرد.

اين محبت در دلها موج مي زند و وجدان آدمي را از انحراف حفظ مي کند و در عرصه تابش آن باطل و تبهکاري خوار مي گردد.

چنين محبتي انسان را در پناه حق قرار مي دهد و وجدان او را نگهبان و پاسداري مي کند.

حتي در اين محبت آنچنان خاصيت شگفت انگيزي است که ملوان کشتي را که از بالا و پايين دچارحادثه گشته و مسافرانش غرق شده يا در آستانه غرق شدن هستند و بادهاي مخالف از هر سو او را تهديد مي کند نجات مي دهد.

آري علي (ع) در گذرگاه تاريخ به عنوان امام حق و نيکي همانند کوهي استوار قرار گرفته به گونه اي که حوادث کوبنده و بادهاي سخت آن را متزلزل نمي کند.

آنان که با علي بن ابي طالب(ع) دشمني مي کردند خود گمراه شدند و ديگران را هم گمراه ساختند، سرانجام سربه زير خاک فرو بردند و خاموش شدند و از آنها نام و نشاني جز لعن و نفرين انسانهاي خشمگين باقي نماند.

وجدان پاک انسانها درباره آنها اين طور قضاوت کرد که از بين رفتند و ذليل شدند.

اگر گناه و زشتي و تبهکاري در پيشگاه وجدان انسان ارزش داشته باشد، آنها هم ارزشي دارند.

 

پسر ابوطالب شعله اي فروزان در دلها و حرارتي نيرو بخش در جانها و منطقي شفابخش درعقلهاست. او را سخني است حکيمانه و اخلاقي است بزرگوارانه، خداوند هرگز آسمان را زمين، و زمين را آسمان نمي کند! تاريخ گواه صحت اين مدعاست.

شخصيت علي (ع) از هر جهت براي مردم شگفت انگيز است. رشته محبت او از هر طرف به قلب هاي ايشان پيوند يافته است. بسيارند کساني که درباره اين گوهر يکتا سخن گفته اند و شگفتي و محبت خود را ابراز داشته اند، همه آنها در يک نقطه تلاقي مي کنند و بر سر يک موضوع اتفاق نظر دارند که علي(ع) نمونه والاي فکر و بيان است.

 

او شخصيتي است که به نور وجدان روشن مي شود. از همين جهت است که او سزاوار شگفتي و شايسته محبت عميق است.

در ميان مردم هستند کساني که نشان پيامبري بر سينه اسرار آميز علي (ع) مي زنند. اين مساله چندان تعجب آور نيست، زيرا يکي از بارزترين صفات علي (ع) اين است که با مردان بزرگ جهان بشري در يک نقطه تلاقي مي کند.

اين مردان بزرگ نسبت به انسانها سمت پدري دارند، اما نه پدر جسماني که به مساله زناشويي و توليد نسل مربوط مي شود. بلکه پدري آنها نمونه اي از پيوند انسان به انسان و زندگي آنان به يکديگر است.

بنابراين، پدري آنها وسيعتر وعميقتر از پدري نسبي و معمولي است. اين پدران انسانيت برتر و والاتر از آنند که در چارچوب ويژگي هاي قومي يا ملي محصور شوند. تاريخ کوشش کرده است که اين کار را انجام دهد. اما آنها از هر قيد و شرطي آزادند و تاريخ بايد در اين مورد کنار گذاشته شود.

از اين جهت است که مي بينيد علي (ع) در جهان آن روز، همچون پدري روحاني است که بسياري از مردم با همه اختلافاتي که داشتند خود را به او منسوب مي کردند. آنها پناهگاهي مي جستند که مظهر واقعي ارزشهاي انساني باشد. اين پناهگاه کسي غير از علي (ع) نبود. او پدر همه شهيدان است. فرزندان روحاني او با شهادت وي به خويشتن تسليت گفتند.

علي (ع) آن بزرگمردي است که وجدان بشري در برابر تاريکي هاي خود خواهي، از او روشني مي گيرد، همان خود خواهي هايي که زمامداران عصري علي (ع) و اکثر زمامداران تاريخ در آن سقوط کرده اند.

علي (ع) آن بزرگمردي است که وجدان ها و انديشه ها را آنچنان به حرکت در آورد که در جريان خود ديگر به کمکي احتياج پيدا نکرد و زمان و مکاني را در آن تاثيري نبود.

حق جويان و عدالت خواهان در ميان مردم پناهگاهي جز علي (ع) نداشتند.

او پدري مهربان بود که سايه بلند خود را بر سر کساني مي گسترد که احساس مي کردند بيداد گران عدالت را با ستم خود از بين مي برند وعاطفه را با سنگدلي پايمال مي کنند و نيکي را با تبهکاري نابود مي سازند و دولت و سلطنت خود را براساس گناه و ظلم بنيانگذاري کرده اند.

پيروان امام که در ظلمات تاريخ با نور هدايت او گام برمي داشتند چنان دلهايشان از محبت او مالامال بود که زبان و قلم از شرح آن ناتوان است. جانبازي آنان در اين راه به گونه اي است که در تاريخ نمونه آن را نتوان يافت.

"جرج جرداق"

 

+ نوشته شده در  دوشنبه دوم آبان 1384ساعت 16:5  توسط هیئت  | 

التماس دعا

بسمه تعالي

الهــــــي از من آهـــي و از تـو نگاهـــــي

خطبه پیامبر اکرم(ص):

« اي مردم ! ماه خدا با بركت ، آمرزش و رحمت به سوي شما رو آورده است . اين ماه نزد خدا برترين ماههاست . روزهاي آن برتر از روزهاي ديگر و شبهاي آن بهترين شبها و لحظات و ساعات اين ماه بهترين ساعات است . ماهي است كه به ميهماني خدا دعوت شده ايد و از كساني كه مورد اكرام خدا هستند، مي باشيد. نفسهاي شما همچون تسبيح خدا ، خوابتان چون عبادت ، اعمالتان مقبول و دعايتان مستجاب است . بنابراين با نيتهاي خالص و دلهاي پاك از خداوند بخواهيد تا شما را در روزه داشتن و تلاوت قرآن در اين ماه توفيق دهد. چرا كه بدبخت كسي است كه از آمرزش الهي در اين ماه بزرگ محروم گردد. باگرسنگي و تشنگي خويش در اين ماه به ياد گرسنگي و تشنگي رستاخيز باشيد ، بر فقرا و بينوايان بخشش كنيد ، پيران خويش را گرامي داريد . به خردسالان رحمت آوريد و پيوند خويشاوندي را محكم سازيد.

زبانهايتان را از گناه بازداريد ، چشمان خويش را از آنچه نگاه كردنش حلال نيست بپوشانيد. گوشهاي خويش را از آنچه شنيدنش حرام است ، بازداريد ، بر يتيمان مردم شفقت و محبت كنيد تا با يتيمان شما چنين كنند ... از گناهانتان بسوي خدا توبه كنيد ، هنگام نماز دستهايتان را براي دعا به سوي خدا بلند كنيد ، مسلما وقت نماز بهترين ساعات است كه خداوند با رحمت به بندگانش نگاه مي كند . وقتي مي خوانندش ، آنها را اجابت

 مي كند... اي مردم جانهايتان مرهون اعما لتان است ، پس آن را به وسيله استغفار آزاد كنيد و پشتهايتان با گناه سنگين شده است ، پس آن را با طول سجود خود سبك كنيد .

بدانيد كه خداوند به عزتش قسم ياد كرده كه نمازگزاران و سجده  كنندگان را عذاب ندهد . روز رستاخيزي كه مردم نزد پروردگار جهانيان قيام مي كنند، هرگز به آنان آتش را نشان نمي دهد...

هر كس جلوي شر را بگيرد، روز قيامت خداوند غضبش را از او مي پوشاند و كسي كه يتيمي را اكرام كند ، خداوند روز قيامت او را گرامي دارد و كسي كه رحمتش را در  آن به ديگران برساند، خداوند روز قيامت رحمتش را به او مي رساند و كسي كه رحمتش را در اين ماه قطع كند ، خدا نيز رحمتش را در روز قيامت از او قطع كند.... و كسي كه يك آيه از آيات قرآن را تلاوت كند ، مانند اينست كه اجر ختم قرآن را در غير ماه رمضان برده باشد...

.علي (ع) فرمود: برخاستم و عرض كردم : اي فرستاده خدا برترين اعمال در اين ماه چيست ؟ فرمود : ای ابوالحسن ! بهترين اعمال در اين ماه پرهيز از محرمات ا لهي است .»

 

اعمال اختصاصي ايام و روزهاي ماه مبارك رمضان

«به غير از ليالي قدر»

شب اول

·   طلب رؤيت هلال ماه (استهلال) به هنگام طلوع ماه (سنت فراموش شده‌اي كه بايد احيا شود)

·   پس از رؤيت ماه، خواندن دعاي وارده (در مفاتيح)

·   غسل

·   زيارت امام حسين (ع) كه ثواب حج و آمرزش گناهان را خواهد داشت.

·   خواندن دو ركعت نماز مستحبي (در هر ركعت حمد و سوره انعام).

·   خواندن دعاي وارده: اللهم انّ هذا الشهر المبارك ...

·   پس از نماز مغرب، دستها را بلند نموده و دعايي كه امام جواد (ع) آن را مي‌خواندند را بخوانيد (اللهم يا من يملك الله ببر ...)

·   خواندن دعایی که امام صادق (ع)فرموده اند:اللهم رب شهر رمضان،منزّل القرآن...

·   خواندن دعاي چهل و چهارم صحيفه سجاديه

·   خواندن دعاي كوتاهي كه از پيامبر نقل شده و آن حضرت به هنگام دخول اين ماه مي‌خواندند (اللهم انه قد دخل شهر رمضان)

·   خواندن دعاي جوشن كبير

·   خواندن قرآن

روز اول

·    غسل (در آب جاري و ريختن 30 كف آب بر سر)

·   ريختن قدري گلاب بر سر و صورت.

·   خواندن دو ركعت نماز اول ماه (در ركعت اول بعد از حمد، 30 مرتبه توحيد و در ركعت دوم، 30 مرتبه قدر).

·   دادن صدقه

·   خواندن دو ركعت نماز (در ركعت اول پس از حمد، سوره انّا فتحنا).

·   خواندن دعاي چهل و چهارم صحيفه سجاديه.

روز ششم

·   روز بيعت مردم با امام رضا (ع) است كه به شكرانه آن نعمت بزرگ، 2 ركعت نماز وارد شده (در هر ركعت بعد از حمد، 25 مرتبه سوره قدر).

شب سيزدهم (اولين شب از ليالي ايام‌البيض است)

·    غسل

·   خواندن 4 ركعت نماز (در هر ركعت حمد و 25 مرتبه سوره توحيد)

·   خواندن 2 ركعت نماز (در هر ركعت حمد+ يس +ملك+ توحيد)

شب چهاردهم (دومين شب از ليالي ايام‌البيض است)

·    خواندن 4 ركعت نماز (در هر ركعت حمد+ يس +ملك+ توحيد)

·   خواندن دعاي مجير كه هر كس گناهان زياد داشته باشد، آمرزيده مي‌شود.

شب پانزدهم (آخرين شب از ليالي ايام‌البيض است + از ليالي متبركه و شب ميلاد امام حسن مجتبي (ع) است)

·   غسل

·   زيارت سيدالشهدا (ع)

·   خواندن 6 ركعت نماز (در هر ركعت حمد+ يس +ملك+ توحيد)

·   خواندن 100 ركعت نماز (در هر ركعت حمد + 10 مرتبه سوره توحيد)

روز پانزدهم

·    دادن صدقه (كه در اين روز بسيار سفارش شده است).

شب بيست و چهارم

·    خواندن دعاي يا فالق الاصباح ....

شب بيست و ششم

·    خواندن دعاي يا جاعل الليل و النهار آيتين ....

شب بيست و هفتم

·    زيارت امام حسين (ع)

·   خواندن سوره‌هاي انعام، كهف و يس

·   گفتن 100 مرتبه «استغفرالله ربي و اتوب اليه»

·   خواندن دعايي كه از امام صادق (ع) نقل شده: اللهم هذا شهر رمضان ....

·   خواندن دعاي وداع ماه كه بهترين آنها، دعاي چهل و پنجم صحيفه است.

·   خواندن دعاي يا مادّالظل و لو شئت لجعلة ساكناًِ ....

شب آخر ماه

·  سيدبن طاووس از نبي گرامي اسلام (ص) نقل مي‌كند كه فرمود: هر كس در شب آخر ماه 10 ركعت نماز بخواند (در هر ركعت حمد + ده مرتبه توحيد و در هر ركوع و سجده ده مرتبه بگويد: سبحان‌الله و الحمدالله و لا اله الا الله والله اكبر و پس از اتمام 1000 مرتبه استغفار نمايد و بعد از استغفار بگويد: يا حيّ يا قيّوم ...) قسم ياد فرموده كه قبل از اتمام سجده، اعمال ماه مباركش مورد قبول و گناهانش آمرزيده مي‌شود.


 

پيامبر اكرم (ص):

·   درهاي آسمان در شب اول ماه رمضان گشوده مي‌شود و تا آخرين شب اين ماه بسته نمي‌شود.

(بحارالانوار، ج 967، ص 344)

پيامبر اكرم (ص):

·    بدبخت واقعي كسي است كه اين ماه را پشت سر گذارد و گناهانش آمرزيده نشود.

(ميزان الحكمة، ح 7458)

اعمال عبادي ماه مبارك رمضان

كل ماه (همه روز و شب)

·    خواندن قرآن (چنانكه ختم قرآن در اين ماه سنت است) و امام راحل نيز در اين ماه چند ختم قرآن را بجا مي‌آوردند.

·   خواندن دعاي يا عليّ و يا عظيم .... و اللهم ادخل .... پس از هر نماز

·  خواندن دعاي اللهم ارزقني حج بيتك الحرام في عا مي هذا و في كل عام ... (كه از امام صادق و امام كاظم (عليهما السلام)) نقل شده است.

·   خواندن صلوات وارده در اين ماه كه با عبارت انّ الله و ملائكته ... تسليماً، لبيك يا ربّ ... شروع مي‌شود.

·   خواندن دعاي اللهم ربّ شهر رمضان .... وافترضت علي .... كه خداوند گناهان چهل سال او را خواهد آمرزيد.

·   خواندن دعاي كوتاه خاص هر روز كه پيامبر اكرم (ص) خواندن آن را بسيار با فضيلت و ثواب بيان فرموده‌اند.

·   خواندن تسبيحات ده‌گانه (سبحان‌الله باري‌ء النّسم ...)

·   خواندن دعاي اللهم هذا شهر رمضان .... و هذا شهر الانابة و هذا شهر التوبة ...

·   خواندن دعاي يا ذي‌الذي كان قبل كل شيء ... كه علي‌بن مهزيار آن را از امام محمدتقي (ع) نقل كرده است.

موقع افطار

·    خواندن دعاي اللهم لك صمنا ... كه امام علي (ع) نيز آن را مي‌خواندند.

·   خواندن سوره قدر.

·   دادن صدقه و افطار.

هر شب

·    خواندن 1000 مرتبه سوره قدر

·   خواندن 100 مرتبه سوره دخان

·   خواندن دعاي افتتاح

·  خواندن 1000 نماز مستحبي در طول شبهاي ماه مبارك. درباره اين نماز به قدري تاكيد شده كه بزرگان نسبت به انجام آن اهتمام ويژه داشته‌اند (تا آنجايي كه در فقه اهل سنت، نماز تراويح نام گرفته و خواندن آن واجب دانسته شده) و امام جواد (ع) كيفيت آن را در طول ماه اين گونه بيان فرموده‌اند: در شبهاي دهه اول و دوم، هر شب 20 ركعت (8 ركعت بعد از نماز مغرب و 12 ركعت بعد از نماز عشاء)، در شبهاي دهه سوم، هر شب 30 ركعت (8 ركعت بعد از نماز مغرب و 22 ركعت بعد از نماز عشاء) و شبهاي قدر هر شب 100 ركعت.

در سحرها

·    خواندن دعاي سحر كه امام باقر (ع) نيز آن را مي‌خواندند.

·   خواندن دعاي يا عدّتي في كربتي ...

·   خواندن دعاي يا مفزعي عند كربتي .... (كه مختصرترين دعاي سحر است)

·   خواندن تسبيحات وارده (سبحان من يعلم جوارح القلوب ...)

·   خواندن دعاي ابوحمزه ثمالي كه از امام زين‌العابدين (ع) نقل شده و داراي فرازهايي عارفانه است.

·   استغفار در سحرها كه حق‌تعالي و ملائكه بر مستغفرين در سحرهاي اين ماه درود مي‌فرستند.

·   خوردن سحري (كه مستحب است).

شبهاي دهه آخر

·    غسل در شبهاي دهه آخر سنت است.

·   خواندن دعاي اللهم ادّعنا حق ما مضي من شهر رمضان ... پس از فرائض و نوافل.

·   خواندن دعاي اعوذ بالله بجلال وجهك الكريم.

·   خواندن دعايي كه امام صادق (ع) در شبهاي دهه آخر مي‌خواندند: اللهم انّك قلت في كتابك المنزل ...

·   اعتكاف در دهه سوم، سنت پيامبر بوده است.

 

+ نوشته شده در  دوشنبه هجدهم مهر 1384ساعت 18:59  توسط هیئت  | 

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و هفتم شهریور 1384ساعت 19:21  توسط هیئت  | 

Play

Download

مهدي گل مولايي

Play

Download

گل نرگس بيا 1

Play

Download

جان جانانم

Play

Download

گل نرگس بيا 2

Play

Download

مولاي من

Play

Download

ياابن زهرا

Play

Download

يار پنهانم

Play

Download

يا ابا صالح

Play

Download

بهشتم بود مهدي

Play

Download

مهدي آل محمد

Play

Download

يا ابن الزهرا

Play

Download

بيا بيا ياابن الزهرا

Play

Download

ابا صالح

Play

Download

نگار من

Play

Download

يابن الحسن فدات شم

Play

Download

يابن الحسن بيا

Play

Download

گل نرگس

Play

Download

ماه دا آرا

Play

Download

گشته عالم

Play

Download

نسيم شادي

Play

Download

تواشيح 1

Play

Download

عزيز زهرا

Play

Download

تواشيح 3

Play

Download

تواشيح 2

 

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و هفتم شهریور 1384ساعت 19:18  توسط هیئت  | 

 

روز مبارك سوم شعبان المعظم،  سالروز ولادت امام حسين (ع)؛ پاسدار بزرگ حريم دين

و روز طليعه پاسدار و پاسدارى از مكتب مترقى اسلام

السلام عليک يا ابا عبدالله الحسين (ع)

السلام عليک ياابن رسول الله (ص)

پيامبر صلى الله عليه وآله: أحَبَّ اللَّهُ مَن اَحَبَّ حُسَيناً؛

هر كه حسين را دوست بدارد، خداوند دوستدار اوست.

امام حسين(ع) سر سلسله شيدائيان عشق است و شيدائی را به هر کسی نمی بخشند، شيدائی حق پاداش از خود گذشتگی است... شهدا کليد داران کعبه شيدائی هستند و کعبه شيدائی کربلاست...

ما سرگردان های مدار نفس را چه می رسد که از ستارگان کهکشان حسين بن علی(ع) سخن بگوييم؟ ما را چه رسد که از ساکنان حريم قدس و شاهدان محفل انس سخن بگوييم.

سوم شعبان سالروز ولادت امامي است كه عشق و جهاد با حماسه او معنا پيدا كرد و شجاعت و غيرت با قيام او تبيين شد.

امام حسين (ع) در سوم شعبان سال چهارم هجري در مدينه به دنيا آمد. رسول خدا (ع) نام اين فرزند زهرا (س) را حسين نهاد وي مورد علاقه شديد پيامبر خدا(ص) بود و آن حضرت درباره او فرمود: «حسين مني و انا من حسين....» و در آغوش پيامبر بزرگ شد. هنگام رحلت رسول خدا، شش ساله بود در دوران پدرش علي بن ابي طالب (ع) نيز از موقعيت والايي برخوردار بود، علم، بخشش، بزرگواري، فصاحت، شجاعت، تواضع، دستگيري از بينوايان، عفو و حلم و .... از صفات برجسته اين حجت الهي بود.

گرچه اوج حماسه امام حسين عليه السلام در روز عاشورا تجلي يافت ولي مبارزات ستم ستيزانه آن امام

بزرگ منحصر به دوره قيام عليه ستم يزيد نيست و در زمان پدر يزيد (معاويه ) نيز غيرت الهي امام حسين عليه السلام ايشان را آرام نگذاشت. به عبارت ديگر, همه دوره زندگي امام حسين حماسه و غيرت است, ولي اين حماسه و غيرت در محرم سال 61 هجري همچون آتشفشان فوران كرد و بنياد ستم را از بيخ برانداخت. امام حسين عليه السلام نه تنها براي شيعيان مظهر غيرت و شجاعت است, بلكه همه جهانيان او را به آزادگي و ستم ستيزي مي ستايند. امام حسين عليه السلام ميراث خدايي خيرالمرسلين است زيرا او از ثقلين است و ثقلين دو ميراث بزرگ رحمت عالميان حضرت محمد مصطفي مي باشد.

 امام حسين عليه السلام, گل رخسار پيكر دين است, زيرا او ريحانه رسول خدا بود. ريحانه اي كه بوي خدا و بوي رسول خدا در آن تجلي تمام داشت. ريحانه اي كه سرو سبز پاكان و سرور جوانان بهشت خداوند است. آري امام حسين عليه السلام, بوي بهشت مي دهد و بهشت خدا از عطر ايشان معطر است.
امام حسين عليه السلام, تفسير هل اتي است و جام عشق آشناي كام اوست .

به درستي كه شباهت امام حسين عليه السلام به رسول خدا فقط در صورت نبود بلكه در سيرت نيز آن امام بزرگ جلوه گاه سيره رسول خدا بود و آن سرور كائنات در اين باره فرمود : شجاعت و سخاوتم را به حسين بخشيدم.

امام حسين عليه السلام, يعني لباس عزت پوشيدن و واژه ذلت از قاموس انساني زدودن .
حسين (ع ) يعني سرو جان در راه دين نشناختن و به استقبال شهادت شتافتن .
حسين (ع ) يعني نهال دين به خون خويش آب دادن و براي احياي حقيقت , سر به سنان سپردن.  
حسين (ع ) يعني استواري و استقامت در راه اهداف خدايي و شجاعت در آفريدن روزهاي عاشورايي براي هدايت نسلهاي انساني .

حسين (ع ) يعني حقيقت را با خون پاسداري كردن و تسليم واقعيتهاي ناحق نشدن.
وجود مقدس سيّدالشّهداء(عليه السلام )، اگر چه بيشتر با بُعد جهاد و شهادت معروف شده، ليكن آن بزرگوار در حقيقت مظهر انسان كامل و عبد خالص  براى خداست. اساسا جهاد واقعى و شهادت در راه خدا، جز با مقدمه ای از همين اخلاصها و توجه ها و جز با حركت به سمت انقطاع الى اللّه حاصل

نمى شود.

+ نوشته شده در  پنجشنبه هفدهم شهریور 1384ساعت 19:16  توسط هیئت  | 

عید بر شما مبارک

 امروز جمعه یازدهم شهریور سال 1384 هجری شمسی مصادف است با بیست و هفتم رجب المرجب سال 1426هجری قمری و برابراست با دوم سپتامبرسال 2005 میلادی .

بعثت حضرت رسول اکرم ( ص ) : 

درباره تاریخ بعثت رسولخدا(ص)در روایات و احادیث‏شیعه و اهل سنت اختلاف است و مشهور میان علماء ودانشمندان شیعه آن است که بعثت آن حضرت در بیست وهفتم رجب سال چهلم عام الفیل بوده است .
بعثت پیغمبر اسلام  درست درسن چهل سالگى حضرت انجام گرفت. کوه حراء امروزه  در حجازبه مناسبت این که محل بعثت پیغمبر بوده است، «جبل النور»  کوه نور خوانده مى‏شود. حراء در شمال شهر مکه واقع است، و امروز تقریبا درآخر شهر در کنارجاده به خوبى دیده مى‏شود.
حضرت امام هادى (علیه السلام) در حدیثی گرانبها واقعه مبعث را چنین تشریح می فرمایند : «هنگامى که محمد (صلى الله علیه و آله) ترک تجارت شام گفت و آنچه خدا از آن راه به وى بخشیده بودبه مستمندان بخشید، هر روز به کوه حراء مى‏رفت و از فراز آن به آثار رحمت پروردگار مى‏نگریست، و شگفتى‏هاى رحمت و بدایع حکمت الهى را مورد مطالعه قرار مى‏داد. به اطراف آسمان‏ها نظر مى‏دوخت، و کرانه‏هاى زمین و دریاها و دره‏ها و دشت‏ها و بیابان‏ها را از نظر مى‏گذرانید، و از مشاهده آن همه آثار قدرت و رحمت الهى، درس عبرت مى‏آموخت. ازآنچه مى‏دید، به یاد عظمت‏خداى آفریننده مى‏افتاد. آن گاه با روشن بینى خاصى به عبادت خداوند اشتغال مى‏وزید. چون به سن چهل سالگى رسید خداوند نظر به قلب وى نمود، دل او را بهترین و روشنترین و نرمترین دلها یافت. در آن لحظه خداوند فرمان داد درهاى آسمان‏ها گشوده گردد. محمد (صلى الله علیه و آله) از آنجا به آسمان‏ها مى‏نگریست... خداوند رحمت و توجه مخصوص خود را از اعماق آسمان‏ها به سر محمد (صلى الله علیه و آله) و چهره او معطوف داشت. در آن لحظه محمد (صلى الله علیه و آله) به جبرئیل که در هاله‏اى از نور قرار داشت نظر دوخت.... جبرئیل به سوى او آمد  و گفت: اى محمد! بخوان. گفت چه بخوانم؟ «ما اقرا»؟ جبرئیل گفت: «نام خدایت را بخوان که جهان و جهانیان را آفرید. خدائى که انسان را از ماده پست آفرید (نطفه). بخوان که خدایت‏بزرگ است. خدائى که با قلم دانش آموخت و به انسان چیزهائى یاد داد که نمى‏دانست‏». پیک وحى، سالت‏خود را به انجام رسانید... محمد (صلى الله علیه و آله) نیز از کوه فرود آمد. از مشاهده عظمت و جلال خداوند و آنچه به وسیله وحى دیده بود که از شکوه و عظمت ذات حق حکایت مى‏کرد،بى‏هوش شد، و دچار تب گردید.
از این که مبادا قریش و مردم مکه نبوت او را تکذیب کنند نخست هراسان بود.... 
(«بحار الانوار» علامه مجلسى - ج 18 ص 205 و ج 17 ص 309 چاپ جدید.)

+ نوشته شده در  جمعه یازدهم شهریور 1384ساعت 23:1  توسط هیئت  | 

عید بر همگان مبارک باد

 سیزدهم رجب المرجب سال 1424 هجری قمری مقارن است با ولادت با سعادت امیرالمومنین، یعسوب الدین، امام المتقین،امام علی ابن ابی طالب(ع).
 

تولد حضرت امیر المومنین امام علی ع :
ولادت با سعادت امیر المومنین ، یعسوب الدین ، امام المتقین ،  امام علی ابن ابی طالب ع بر شیعیان حضرتش تبریک و تهنیت باد .  


امیرالمومنین على ع ، چهارمین پسر ابوطالب، در حدود سى سال پس از واقعه فیل و بیست و سه سال پیش از هجرت در مکه معظمه، از مادرى بزرگوار ، به نام فاطمه، دختر اسد بن هشام بن عبدمناف ، روز جمعه سیزده رجب در کعبه به دنیا آمد.ایشان  تا شش سالگى در خانه پدرش ابوطالب بودندو مدت هفت سال نیز در خانه پیامبر اکرم(صلى الله علیه وآله وسلم)، - در آن مکتب کمال و فضیلت-  تربیت شدند. على(ع )نخستین مردى بود که به پیامبر ص  گروید و آمادگى خود را براى یارى و همراهى پیامبراکرم ص در تمام مواضع زندگی  اعلام کرد.پیامبر اکرم(ص ) پس از این وقایع بود که فرمودند  :این على، برادر و وصى و وارث و جانشین من در میان شما پس از من است .


بعد از سیزده سال دعوت رسول خدا(ص ) در مکه، مقدمات هجرت آن حضرت به مدینه فراهم شد.در شب هجرت پیامبر اکرم( ص ) ، على(ع )در بستر رسول خدابه جای ایشان خوابید و آن شب که اول ربیع الاول سال چهاردهم بعثت بود، لیلة المبیت نامیده شد و بر اساس روایات در همین شب آیه اى درباره على(ع )نازل گشت .آن حضرت در سال دوم هجرت  با فاطمه زهرا(س) ازدواج کرد.ایشان در طول عمر پر بر کشان در غزوات و سریات بسیاری شرکت کردند و در تمامی این غزوات شمشیر برنده اسلام و عطوفت  بخشنده نبوی و تجسم رافت و شجاعت اسلامی  بودند .در سال دهم هجرت، در پنجم ذىالقعده، پیامبر اکرم(ص )، على(ع) را به یمن فرستاد تا مردم را به اسلام دعوت کند، و بر اثر دعوت وى بسیارى از مردم به دین مبین اسلام درآمدند.در همین سال بود که قضیه غدیر خم پیش آمد . رسول خدا(ص) در آن روز ضمن معرفى امیرالمومنین به عنوان جانشین خود، فرمود: هر که را من مولا وآقای اویم، این على هم مولا و آقای اوست. این حدیث را 110 نفر صحابى و 84 نفر از تابعین و 360 نفر از دانشمندان اهل تسنن  از قرن دوم تا قرن سیزدهم هجرى روایت کرده اند.


ایشان پس از بیست و پنج سال سکوت و خانه نشینی ، در دوران حکومت پنج ساله شان دست به اصلاحات کلانی در جامعه آن روزگار زدند اما در همین زمان عواملى دست به دست هم داد و مانع اصلاحات و عدالتى که على(علیه السلام) می خواست شد.در این مدّت، وقتِ امیرالمؤمنین بیشتر صرف خنثى کردن توطئه ها و مبارزه با ناکثین( پیمان شکنانى چون طلحه و زبیر) و قاسطین( ستمگران و زورگویانى چون معاویه و پیروانش) و مارقین( خارج شوندگان از اطاعت على(علیه السلام) چون خوارج نهروان)، گردید.امیرالمؤمنین(ع ) در تمام دوران عمر 63 ساله خود، در حدّ اعلاى پاکى و تقوا، درستى، ایمان و اخلاص، زندگى کرد و جز خدا هدفى نداشت .ایشان  تمام عمرپر برکتشان را با طهارت و تقوا سپرى کرد و  آراسته به تقوا خدا را ملاقات نمود. امام المتقین  در خانه خدا به دنیا آمد و در خانه خدا هم از دنیا رفت.  شهادت آن حضرت در شب 21 رمضان سال چهلم هجرى اتفاق افتاد.

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و پنجم مرداد 1384ساعت 20:12  توسط هیئت  | 

چند نکته در مورد نماز ((لابه لای سخنرانی این هفته ))

*نماز محبوبترین عمل در پیشگاه خداوند متعال است.

*نماز عاملی برای داشتن جامعه ای سالم و آرام است.

* نماز امنیت خاطر،اطمینان به آینده و صلابت را تقویت می کند.

*جامعه سالم دستاوردی ارزشمند برای نمازگزاران است.

*نماز مشکلات روحی و روانی انسان را رفع می کند .

*مسئولان برای نهادینه کردن فرهنگ نماز برنامه ریزی کنند.

*نماز شاخص ترین عمل برای پرورش روح آدمی است.

*نماز دقیق ترین شیوه برقراری ارتباط با خالق هستی است.

*نماز بهترین و عالیترین ذکر خداست.

*نماز بهترین راه برقراری ارتباط با خداوند است.

 

 

+ نوشته شده در  یکشنبه شانزدهم مرداد 1384ساعت 21:27  توسط هیئت  | 

موضوع سخنرانی این هفته:نماز

       ای‌ ناز تو بهترین‌ نیازم‌                               جز یاد تو نیست‌ در نمازم‌

جنگ‌ که‌ بود، بازارنماز گرمتر بود، ونماز که‌ باشد، دل‌ انسان‌ الهی‌ تر می‌ شود.

جبهه‌ که‌ بود، ذکر نماز عاشقانه‌تر بر لبها جاری‌ می‌ شد.«ایاک‌ نعبدووایاک‌ نستعین‌» همه‌ عشق‌ِ ها نماز بود .

و چون‌ نماز سخن‌ گفتن‌ رو در رو با معشوق‌ است‌، همان‌ بود که‌ نماز‌صبح‌ بسیجی‌، طولانی‌ تر از مناجات‌ عارفان‌ بود و دلنشین‌تر از نجوای‌زاهدان‌.

پس‌ بی‌جهت‌ نیست‌ که‌ با وجود گذشت‌ سالهااز پایان‌ آن‌ داستان‌عظیم‌ و هشت‌ ساله‌، هر گاه‌ کسی‌ گذارش‌ به‌ آن‌ دیار صفا و صمیمیت‌می‌افتد، هوس‌ می‌کند در جای‌ جای‌ جبهه‌های‌ قدیمی‌، دوکوهه‌، شلمچه‌، فکه‌ و مهران‌ ، رکعتی‌ نماز بجای‌ آرد.

بسیجی‌ در جبهه‌ که‌ بود، سلاح‌ اولین‌ و آخرینش‌ نماز بود و بس‌.

«فهمیده‌» که‌ بود و به‌ قول‌ امامش‌ «رهبر یک‌ ملت‌ » ، سیزده‌ سال‌بیشتر نداشت‌ و دو سال‌ فرصت‌ ‌ تا نماز را واجبانه‌ بجای‌ آرد، ولی‌همان‌ گونه‌ که‌ جهاد را بر خود واجب‌ شمرده‌ بود، نماز را واجب‌تر می‌دانست‌و اول‌، دل‌ به‌ دریای‌ نماز می‌سپرد و سپس‌ خویش‌ را به‌ ساحل‌ جبهه‌رهنمون‌ می‌ساخت‌.

+ نوشته شده در  چهارشنبه دوازدهم مرداد 1384ساعت 16:7  توسط هیئت  |