![]() |
|
روز مبارك سوم شعبان المعظم، سالروز ولادت امام حسين (ع)؛ پاسدار بزرگ حريم دين و روز طليعه پاسدار و پاسدارى از مكتب مترقى اسلام السلام عليک يا ابا عبدالله الحسين (ع) السلام عليک ياابن رسول الله (ص) پيامبر صلى الله عليه وآله: أحَبَّ اللَّهُ مَن اَحَبَّ حُسَيناً؛ هر كه حسين را دوست بدارد، خداوند دوستدار اوست. امام حسين(ع) سر سلسله شيدائيان عشق است و شيدائی را به هر کسی نمی بخشند، شيدائی حق پاداش از خود گذشتگی است... شهدا کليد داران کعبه شيدائی هستند و کعبه شيدائی کربلاست... ما سرگردان های مدار نفس را چه می رسد که از ستارگان کهکشان حسين بن علی(ع) سخن بگوييم؟ ما را چه رسد که از ساکنان حريم قدس و شاهدان محفل انس سخن بگوييم. سوم شعبان سالروز ولادت امامي است كه عشق و جهاد با حماسه او معنا پيدا كرد و شجاعت و غيرت با قيام او تبيين شد. امام حسين (ع) در سوم شعبان سال چهارم هجري در مدينه به دنيا آمد. رسول خدا (ع) نام اين فرزند زهرا (س) را حسين نهاد وي مورد علاقه شديد پيامبر خدا(ص) بود و آن حضرت درباره او فرمود: «حسين مني و انا من حسين....» و در آغوش پيامبر بزرگ شد. هنگام رحلت رسول خدا، شش ساله بود در دوران پدرش علي بن ابي طالب (ع) نيز از موقعيت والايي برخوردار بود، علم، بخشش، بزرگواري، فصاحت، شجاعت، تواضع، دستگيري از بينوايان، عفو و حلم و .... از صفات برجسته اين حجت الهي بود. گرچه اوج حماسه امام حسين عليه السلام در روز عاشورا تجلي يافت ولي مبارزات ستم ستيزانه آن امام بزرگ منحصر به دوره قيام عليه ستم يزيد نيست و در زمان پدر يزيد (معاويه ) نيز غيرت الهي امام حسين عليه السلام ايشان را آرام نگذاشت. به عبارت ديگر, همه دوره زندگي امام حسين حماسه و غيرت است, ولي اين حماسه و غيرت در محرم سال 61 هجري همچون آتشفشان فوران كرد و بنياد ستم را از بيخ برانداخت. امام حسين عليه السلام نه تنها براي شيعيان مظهر غيرت و شجاعت است, بلكه همه جهانيان او را به آزادگي و ستم ستيزي مي ستايند. امام حسين عليه السلام ميراث خدايي خيرالمرسلين است زيرا او از ثقلين است و ثقلين دو ميراث بزرگ رحمت عالميان حضرت محمد مصطفي مي باشد. امام حسين عليه السلام, گل رخسار پيكر دين است, زيرا او ريحانه رسول خدا بود. ريحانه اي كه بوي خدا و بوي رسول خدا در آن تجلي تمام داشت. ريحانه اي كه سرو سبز پاكان و سرور جوانان بهشت خداوند است. آري امام حسين عليه السلام, بوي بهشت مي دهد و بهشت خدا از عطر ايشان معطر است. به درستي كه شباهت امام حسين عليه السلام به رسول خدا فقط در صورت نبود بلكه در سيرت نيز آن امام بزرگ جلوه گاه سيره رسول خدا بود و آن سرور كائنات در اين باره فرمود : شجاعت و سخاوتم را به حسين بخشيدم. امام حسين عليه السلام, يعني لباس عزت پوشيدن و واژه ذلت از قاموس انساني زدودن . حسين (ع ) يعني حقيقت را با خون پاسداري كردن و تسليم واقعيتهاي ناحق نشدن. نمى شود. |

